Naast het paardrijden leek het me ook fantastisch onze paarden in te kunnen zetten binnen de coaching. Echter liet ik het vervolgens ook weer los toen ze eenmaal thuis stonden. Mijn eerste focus lag op het paardrijden en de verbinding met onze paarden.

Maar als vanzelf doen ze mee tijdens de trainingen/ opleidingen.

Het buitenseizoen is weer begonnen en zij kunnen vrij bewegen van weide naar de stal en paddock. Afgelopen week waren we aan het tekenen met de cursisten in de tuin en ze bleven. Dit mooie moment met deze deelneemster; mijn paard bleef bij haar. Week geen moment van haar zijde en ze ervaarden samen een diep contact.

Daarna zegt ze; ''dat is nog altijd een droom van mij om paard te gaan rijden en jouw paard bevestigde mijn droom.'' Alsof ze zeggen wilde; ga maar! Ze voelde de liefde voor het paard.

Wauw; het was exact het gevoel dat ik zelf ooit mocht ervaren tijdens een paardencoachsessie en het was prachtig te zien hoe mijn paard dit vandaag door gaf aan haar.

Ze doen als vanzelf mee in de coaching onze lieve paardjes. Soms als spiegel, soms als aanraking en soms als motivatie.

Dat creativiteit, intuïtief werken en paarden elkaar versterken heb ik altijd geweten. Maar hoe gaaf dat het gewoon allemaal vanzelf ontstaat als de mogelijkheden geschept zijn.

‘’Het stoort me dat je je kind geen paracetamol geeft, maar wel een röntgenfoto wil laten maken!’’